Δεν ξέρω τελικά πόσα είναι σε θέση να πάρει ο άνεμος, κατά την αναφορά της ομώνυμης ταινίας, αυτό που ξέρω όμως στα σίγουρα είναι τι είδους αξία πήρε η ομότιτλη νουβέλα της Μάργκαρετ Μίτσελ, σκηνοθετημένη από τον Βίκτορ Φλέμινγκ: ανεκτίμητη.
Διαχρονικότητα, βραβεύσεις, διασημότητα; Όλες αυτές οι έννοιες απέκτησαν άλλο νόημα όταν στο πολύ, μα πολύ μακρινό για εμάς 1939 και στις 15 Δεκεμβρίου η μεγάλη οθόνη άνοιγε διάπλατα την αγκαλιά της για να υποδεχθεί μία ταινία που έμελλε να στοιχειώσει οριστικά την αποκαλούμενη και έβδομη τέχνη: όχι, το «Όσα παίρνει ο άνεμος» («Gone with the Wind») δεν ήταν απλά μία καλή ταινία…
Αυτό άλλωστε μαρτυρεί με παραστατικότητα το ίδιο το τρομερό ρεκόρ που διατήρησε για σχεδόν είκοσι ολόκληρα χρόνια στην Ακαδημία των Όσκαρ: συνολικά δεκατρείς υποψηφιότητες, έχοντας νικητήριες συμμετοχές στις οχτώ από αυτές, συμπεριλαμβανομένων ένα Ειδικό κι ένα Τεχνικό βραβείο. Ένα ρεκόρ που χρειάστηκε να διανύσουμε δύο ολόκληρες δεκαετίες προκειμένου να βρει κάποιον εξίσου ικανό να το ξεπεράσει, όπερ και εγένετο το 1950 σε πρώτη φάση όσον αφορά τον αριθμό των υποψηφιοτήτων με το «Όλα για την Εύα» (14 υποψηφιότητες και 6 Όσκαρ), σε δεύτερη φάση όσον αφορά τις κατακτήσεις στην Ακαδημία το 1958 με το «Ζιζί» (9 υποψηφιότητες και 9 Όσκαρ), για να έρθει τελικά το 1959 η χειμαρρώδης εμφάνιση του επικού «Μπεν Χουρ», το οποίο με 12 υποψηφιότητες και 11 κατακτήσεις παραμένει πρώτο στη σχετική λίστα ταινιών υποστηρίζοντας τη δική του μακραίωνη αυτοκρατορία…
Ζαλιστήκατε από τα νούμερα; Η συνέχεια είναι ακόμη συναρπαστικότερη… Το 1998 το «Όσα παίρνει ο άνεμος» κατατάχθηκε ως τέταρτο στη λίστα του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου με τις 100 καλύτερες αμερικανικές ταινίες όλων των εποχών, αν και το 2007 μετακινήθηκε στην έκτη θέση. Συνολικά, πούλησε περισσότερα εισιτήρια στις ΗΠΑ σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη ταινία στην ιστορία και αδιαμφισβήτητα θεωρείται το πρότυπο της Χολιγουντιανής εμπορικής ταινίας, γνωστής και ως «blockbuster». Σήμερα, συγκαταλέγεται ανάμεσα στα πιο δημοφιλή και σημαντικά κινηματογραφικά έργα όλων των εποχών, παραμένοντας ένα από τα μακροβιότερα σύμβολα της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ…
Στο δια ταύτα, το «Όσα παίρνει ο άνεμος» αποτελεί μια συγκλονιστική ερωτική ιστορία, την ιστορία της Σκάρλετ Ο' Χάρα (Βίβιαν Λι) και του Ρετ Μπάτλερ (Κλαρκ Γκέιμπλ), όπως την είχε περιγράψει μέσα από το ομώνυμο μοναδικό έπος της η Μάργκαρετ Μίτσελ, το οποίο κέρδισε μάλιστα ένα βραβείο Πούλιτζερ κι έχει ανακηρυχτεί ένα από τα πιο δημοφιλή βιβλία που γράφτηκαν ποτέ, μετρώντας παραπάνω από 28 εκατομμύρια αντίτυπα σε περισσότερες από 37 χώρες. Πιο συγκεκριμένα, η Σκάρλετ Ο' Χάρα είναι μια ματαιόδοξη, νέα γυναίκα που είναι κακομαθημένη από την υπερβολική προσοχή που της αποδίδει το αντίθετο φύλλο. Είναι η καλλονή της πόλης στην οποία ζει και κανένας άντρας δεν μπορεί να ξεφύγει όταν εκείνη αποφασίσει να τον σαγηνεύσει. Κανείς εκτός από έναν: τον Άσλεϊ (Λέσλι Χάουαρντ). Είναι ο μόνος άντρας που της είπε «όχι» κι αυτός είναι ο μοναδικός λόγος που η εμμονή της μ' αυτόν την καταδιώκει σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας. Στο τέλος όμως συνειδητοποιεί πως δεν αγαπά αυτόν πραγματικά, αλλά το σύζυγό της, Ρετ. Ωστόσο, αυτή η διασταύρωση με την αλήθεια που κρύβεται στη ψυχή της έρχεται πολύ αργά, αφού ο Ρετ έχει πάρει ήδη την απόφαση να την εγκαταλείψει, αφήνοντας πίσω του παρακαταθήκη την πιο διάσημη ατάκα της ιστορίας: «Αγαπητή μου, δε δίνω δεκάρα!».
Στο φινάλε πάντως, η αλήθεια είναι μία: παρόλο που πολύ δύσκολα συμπαθείς την Σκάρλετ και παρότι υπάρχουν κάποιες φορές που πραγματικά σχεδόν τη μισείς όσο τη μισούν οι ίδιοι οι χαρακτήρες του βιβλίου, δε μπορείς να μην θαυμάσεις το κουράγιο της, αλλά και να παραδεχτείς την αδάμαστη θέλησή της για ζωή. Κατορθώνει πράγματα τα οποία είναι αδιανόητα για μια γυναίκα της εποχής της, έχοντας ένα και μοναδικό μότο που την κάνει να συνεχίζει μέσα σε όλες τις δυσκολίες και το οποίο έχει πια μεταμορφωθεί σ’ ένα διάσημο σλόγκαν: «Αύριο είναι μια άλλη μέρα»…
By Antonio
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου