Goodbye Leslie…

Ήταν από τους ανθρώπους που έτσι όπως τους γνωρίζεις, έχεις την εντύπωση ότι θα ζούνε αιωνίως. Από αυτούς τους τύπους που καταφέρνουν με το εκπληκτικά αυτοσαρκαστικό τους χιούμορ να διακωμωδήσουν με τον πιο ουσιαστικό τρόπο κάθε στερεότυπο, κάθε σενάριο της καθημερινότητά μας, κάθε πτυχή της ζωής που όλους εμάς τους υπόλοιπους απλώς μας εγκλωβίζουν…

Όχι, ο Λέσλι Νίλσεν δεν ήταν μόνο ένας πετυχημένος κωμικός. Ήταν ο άνθρωπος που καθιέρωσε το δικό του στυλ στη μεγάλη οθόνη, δίνοντας μία άλλη διάσταση σ’ αυτό που εννοούμε σήμερα κωμωδία. Λιτός, ντυμένος συντηρητικά πάντα με κοστούμι, πουκάμισο και γραβάτα, κάτασπρο μαλλί χτενισμένο έτσι που νομίζεις ότι δεν πρόκειται να χαλάσει ποτέ ό, τι και να του συμβεί… Αν τον έβλεπες στον δρόμο θα νόμιζες ότι δεν συναντάς κάποιο ιδιαίτερο πρόσωπο πέρα από έναν ηλικιωμένο σεβάσμιο κύριο.

Με το που καθόσουν όμως να τον παρατηρήσεις λίγο παραπάνω, θα διαπίστωνες εύκολα ότι με τον Λέσλι Νίλσεν δεν έχεις να κάνεις απλώς με έναν ηλικιωμένο κύριο, αλλά με έναν χαρακτήρα που είχε φιλοσοφήσει βαθύτατα όλο αυτό το ωραίο παραμύθι που λέγεται ζωή. Τελείως κόντρα σ’ όλες τις στερεοτυπικές δομές που έχουμε θέσει οι ίδιοι στο πεδίο δράσης μας μέσα στα όρια μιας κοινωνίας, εκείνος ήρθε φουριόζος και ασυγκράτητα διέλυσε τα πάντα, δείχνοντάς μας ότι ο τρόπος για να ζεις ουσιαστικά, αυτό που πολλοί φιλόσοφοι κι επιστήμονες αποκαλούν «μυστικό μιας επιτυχημένης ζωής», δεν κρύβεται ούτε στα βιβλία, ούτε στα φάρμακα, ούτε στα πιο απόκρυφα μέρη, αλλά στην πιο απλή φράση που μπορεί να ξεστομίσει κανείς: ζήσε όπως θες…

Αυτό το πρότυπο έδωσε στο κοινό το Λέσλι Νίλσεν. Κι αυτό δεν άφησε ούτε μία στιγμή χωρίς να το λατρέψει. Οι αντισυμβατικοί ρόλοι που υποδυόταν τον «έβαζαν» στα παπούτσια ανθρώπων έτοιμων για το καλύτερο και το χειρότερο, τύπων που βαδίζουν κόντρα σε κάθε τι κατεστημένο και με μια χαρακτηριστική άγνοια κινδύνου ξέρουν να προχωράνε μόνο μπροστά. Ακόμα κι αν αυτό είναι πιθανό να προκαλέσει… σεισμικές καταστροφές. Τέτοιες, όπως αυτές που άφηνε στο πέρασμά του ο ιδιόρρυθμος αστυνομικός Φρανκ Ντρέμπιν, στον οποίο ο Λέσλι Νίλσεν πραγματικά βρήκε το δικό του alter ego. Ίσως ο κορυφαίος ρόλος στην καριέρα του, τον καθιέρωσε στα μάτια όλων μας ως έναν τύπο που έκανε το ακατόρθωτο. Ενάντια σε κάθε είδους λογική που μπορεί να υπάρξει και οπλισμένος με πολλά κιλά… αισιοδοξίας, ο Ντρέμπιν θα ζει για πάντα στις μνήμες όλων όσων τον είδαν εν δράσει ως ένας ανατρεπτικός ήρωας, με εμφάνιση απλού καθημερινού ανθρώπου, που ήξερε όμως να γελοιοποιεί ό, τι έπιανε στα χέρια του με τον πιο γοητευτικό τρόπο, αναγκάζοντάς μας να δούμε την ωραία πλευρά, ακόμη και μέσα απ’ τις χειρότερες καταστάσεις…

Εν τέλει, δεν ξέρω πώς να χαρακτηρίσω τον Λέσλι Νίλσεν. Ήταν ένας απλώς κωμικός που γνώρισε μεγάλη δόξα; Ήταν το κάτι διαφορετικό στην κωμωδία; Ήταν γενικώς ένας πολύ καλός ηθοποιός; Εγώ διαλέγω να πω ότι το αυθεντικό χιούμορ βρήκε στο πρόσωπό του την εγκόσμια μορφή του για να υπάρξει… Goodbye Leslie…

Όσον αφορά τα σημαντικότερα έργο-βιογραφικά του στοιχεία, γεννήθηκε στην πόλη Ρετζίνα του Καναδά το 1926. Τα πρώτα το βήματα τα έκανε στη Νέα Υόρκη όπου άρχισε να δουλέύει στην τηλεόραση τη δεκαετία του 1950. Στα μέσα της δεκαετίας μετακόμισε στο Χόλιγουντ, όπου αρχικά, εκμεταλλευόμενος την εξωτερική του εμφάνιση, έπαιρνε πρωταγωνιστικούς ρόλους. Όλα άλλαξαν το 1980, όταν η κωμική ομάδα των Ζούκερ-Είμπραμς-Ζούκερ αποφάσισε να προσλάβει σοβαρούς ηθοποιούς για τους πιο γελοίους ρόλους της "Τρελής... Απίθανης Πτήσης". Συνολικά έχει παίξει σε περισσότερες από 100 ταινίες και είχε το δικό του αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας. Πριν από δύο εβδομάδες εισήχθη στο νοσοκομείο με πνευμονία, η κατάστασή του χειροτέρευσε τις τελευταίες δύο ημέρες και τελικά στις 28 Νοεμβρίου ο Λέσλι Ουίλιαμ Νίλσεν (όπως είναι το πήρες όνομά του) άφησε την τελευταία του πνοή, αφήνοντας παράλληλα πίσω του τέσσερις γάμους, πολλούς θαυμαστές και άφθονες ποσότητες γέλιου για να τον θυμόμαστε...

By Antonio