Ακούω συχνά τις τελευταίες μέρες,ότι πολλοί συνομήλικοί μου αλλά και μεγαλύτεροι έχουν σκοπό να μη ψηφίσουν στις επικείμενες εκλογές.Το επιλέγουν,είτε γιατί έχουν κουραστεί να ακούν υποσχέσεις,είτε γιατί θέλουν να αντισταθούν στο Μνημόνιο και στις οδυνηρές διατάξεις του,είτε γιατί θέλουν να «μαυρίσουν» τον δικομματισμό,είτε γιατί τα προσφερόμενα ένα ή δύο τετραήμερα είναι εξαιρετικά για εκδρομές,είτε γιατί το μετεωρολογικό δελτίο δεν είναι καλό για την επόμενη Κυριακή είτε για άλλους γνωστούς,και χωρίς νόημα προς απαρίθμηση,λόγους.
Λοιπόν,παίδες,εγώ αυτό το θεωρώ απαράδεκτο.Και θα εξηγήθω ευθύς αμέσως.Είμαι μία από εκείνους τους αθώους και αγαθούς πολίτες,που θεωρεί ότι η διαδικασία της ψήφου έχει δύο νοήματα.Πρώτο και κύριο,την υπεράσπιση του δημοκρατικού πολιτεύματος,βασικό χαρακτηριστικό και στοιχείο διάκρισης του οποίου από τα υπόλοιπα πολιτεύματα,είναι η έκφραση προσωπικής πολιτικής άποψης κι επιθυμίας από τον κάθε πολίτη,μέσω της ψήφου.Είναι μια από τις τρεις ειρηνικές μορφές έκφρασης(ψήφος,διαδήλωση,δημοψήφισμα),μέσω της οποίας δίνεται η δυνατότητα στον καθένα από μας να κρίνει σύμφωνα με τα προσωπικά του κριτήρια και να αναδείξει ή να απορρίψει πολιτικές και πρόσωπα.Οπότε,η αποχή από την κάλπη,δεν είναι επιλογή αποχής από τη σημερινά διαμορφωμένη πολιτική κατάσταση,είναι αδικαιολόγητη εγκατάλειψη της υπεράσπισης του μοναδικού πολιτεύματος που θεωρητικά τουλάχιστον,επιτρέπει την ελέυθερη έκφραση απόψεων και θέσεων από όλους μας.Δεν είναι ένα απλό:ας κάνουν ό,τι θέλουν,ή ό,τι αποφασίσουν οι πολλοί,αφού τίποτα δεν θα αλλάξει.Για μένα είναι:Δεν πιστεύω ότι κάτι θα αλλάξει,αλλά παράλληλα θέλω να απέχω ή να χάσω το δικαίωμα που μου δίνεται λόγω Δημοκρατίας να ενισχύω,να επιλέγω μια ελπιδοφόρο ομάδα και να κάνω εμφανή τη δύναμή μου όταν το θελήσω.Είναι σαν να θεωρούμε δεδομένο ότι πάντα θα μπορούμε να λέμε τη γνώμη μας,γι αυτό δεν πειράζει αν δεν την πούμε και μια φορά.
Είναι ακριβώς το ιδιο με μια πενταμελή οικογένεια που κάθεται και συζητά συχνά τα προβλήματα που προκύπτουν.Αν όλα τα μέλη της πάντα εκφράζουν την άποψη τους,ακόμα και με τη μορφή "δεν υποστηρίζω κάτι ξεκάθαρα,ας αποφασίσουν οι υπόλοιποι"(λευκό),το ίδιο θα συνεχίσει να κάνει πιθανότατα πάντα.Σκεφτείτε την ίδια οικογένεια,όπου σταδιακά δύο μέλη της,κι αργότερα τρία ή τεσσερα,κλείνουν το στόμα τους και δεν λένε απολύτως τίποτα.Τι θα συμβεί;Στο τέλος,πιθανότατα θα υποβαθμιστεί η αξία του οικογενειακού συμβουλίου και θα αποφασίζει αυτός που είχε το θάρρος ή τη δύναμη έκφρασης της άποψης του χωρίς να θεωρεί απαραίτητο να το συζητήσει με τους υπόλοιπους σιωπηλούς συγγενείς του.Χμ,πώς σας φαίνεται αν το σκεφτείτε σε επίπεδο κράτους;
Ο δεύτερος ρόλος της ψήφου είναι η επιλογή παράταξης.Κι εδώ έρχεται η γνωστή φράση:Αν δεν πάω στις εκλογές,θα ρίξω μαύρο στο δικομματισμό.Θα υποστούν βαρύτατο πλήγμα κυβέρνηση κι αντιπολίτευση και θα γίνει αντιληπτή η δυσαρέσκεια του εξοργισμένου οικογενειάρχη και εργαζόμενου.Ας δούμε ένα απλό παράδειγμα με αριθμούς και το συζητάμε πάλι.
Έστω ότι είμαστε 100 ψηφοφόροι,εκ των οποίων οι 30 είναι αποφασισμένοι να μη ψηφίσουν τους συνδυασμούς των δύο μεγάλων κόμματων,και επιλέγουν λιγότερο δημοφιλείς συνδυασμούς.
Ψηφοφόροι 100-Εγκυρα 100
ΠΑΣΟK:34(34%)
ΝΔ 33(33%)
Κόμμα Μικρό 14(12%)
Κόμμα Μικρότερο 11(11%)
Κόμμα Άλλο 8(8%)
Για να δούμε τώρα τι θα γίνει στην περίπτωση που από τους 100,οι 10 απέχουν,οι 10 ρίξουν άκυρο,και άλλοι 10 λευκό.
Ήρθαν στην κάλπη:90,Έγκυρα:80,και το ποσοστό υπολογίζεται επί τον αριθμό των έγκυρων πλην των λευκών,δηλαδή στους 70.
ΠΑΣΟΚ 34(49%)
ΝΔ:33(47%)
Κόμμα Μικρό 3(4%)
Γίνεται προφανές λοιπόν,ότι όταν 30 από τους 100 απείχαν,έριξαν λευκό ή άκυρο,τα ποσοστά των μεγάλων κομμάτων εκτοξεύθηκαν,δεδομένου το ότι υπολογίζονται με βάση τον αριθμό των έγκυρων μείον των λευκών ψηφοδελτίων κι όχι με βάση το σύνολο του ελληνικού πληθυσμού,ανεξάρτητα αν προσήλθε ή όχι στις κάλπες.
Μάλλον λοιπόν,η καλύτερη επιλογή σε περίπτωση που όντως κάποιος νιώθει την ανάγκη να τιμωρήσει και τα δύο ισχυρά κόμματα,είναι η προσέλευση στην κάλπη και η επιλογή μιας από τις πιο αδύναμες παρατάξεις.
Σημείωση πρώτη:Η ερώτηση μερικών αναγνωστών θα είναι:γιατί,έχουμε δημοκρατία για να την υπερασπιστούμε;Δεν έχω απάντηση.
Σημείωση δεύτερη:Από όσα περιγράφω εξαιρούνται σαφώς,όσοι έχουν αντιλήψεις και ιδεολογίες που δε συνάδουν με το ισχύον πολιτικό σύστημα,πχ αναρχικοί.Αντιλαμβάνομαι ότι γι αυτούς,τα όσα λέω είναι ανούσια,αφού το υπάρχον σύστημα τους φαίνεται άχρηστο κι ελάχιστα λειτουργικό σε όλα τα επίπεδα.
Σας χαιρετώ,
Nikolina

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου